Ay ömrüm-günüm
Mənim bu dünyada yazığım gələn,
Boş ötən ömürdü, ay ömrüm-günüm!
Qəfil rastlaşanda, üzümə gülən,
Dost deyil, şümürdü, ay ömrüm-günüm!
Heyif, cavanlığa, saralmış, solmuş,
Baxıram keçmişə gözləri dolmuş.
Hayıf, o günlərə xatirə olmuş,
Qapqara kömürdü, ay ömrüm-günüm!
İnsanlar min dürlü — qanan, qanmayan,
Mən çəkən dərdlərə, varmı yanmayan?!
Dostlara əyilən, yada sınmayan,
Dəmir də, Dəmirdi, ay ömrüm-günüm!
Bağışla, dağlar
Sənin gözəlliyin yaza bilmədim,
Günahkar oğlunam, bağışla, dağlar!
Doyunca qoynunda deyib-gülmədim,
Ömr etdim boranla, yağışla, dağlar!
«Salamat qal» dedim, dönə bilmədim,
Sorğu-sualına dinə bilmədim,
Qaldırdın zirvənə, enə bilmədim,
Mamır et, qayana naxışla, dağlar!
Ülvi gözəlliyin yoldan əylədi,
Dəmiri həsrətin qovdu, teylədi.
Qəfil, al qanıma qəltan eylədi,
Sarıtel bir gözəl, baxışla, dağlar!
Qardaşım Poladı anarkən…
Doğradı qəlbimi həsrət qılıncı,
Mən odsuz odlandım, alışdım, Polad!
Sən nə birincisən, nə də sonuncu,
Daha yoxluğuna alışdım, Polad!
Sənsiz havalıtək gəzdim dağları,
Ata ocağını, viran bağları.
Süzdüm doğmaları, gah uzaqları,
Doğma cığırlarda mən çaşdım, Polad!
Yoxdu ürək açam, nə dost, nə sirdaş!
Nə ağır dərd oldu yoxluğun, qardaş?
Dəmiri əridir qəm yavaş- yavaş,
Dərmansız dağları dolaşdım, Polad!
Bəsimdi, fələk
Yoruldum yazdığın qəza -qədərdən,
Dəyişdir yazını, təzdən yaz, fələk!
Bezdim, cana doydum, qəmdən, kədərdən,
Bu qədər Allahsız dərd olmaz, fələk!
Aslanların yurdu gör kimə qalıb?!
Mərdlər bir kölgədir-solub, saralıb.
Tərlanlar oylağın qarğa, quş alıb,
Dünya görməyibdi belə paz, fələk!
Bezdirib milləti sarsaq siyasət,
Qarabağ əsirdi, dəhşətdi, dəhşət!
Dəmiri əyibdi zülüm, müsibət!
Bəsimdi çırpdığın bu qapaz, fələk!
