Ədəbiyyat

Bir qəlbi sındırmaq asandan-asan, Sınsa bütöv olmaz yüz yol sarısan. Qan verən yaraya duz basar cahil.

Şəhər tamam qışı və baharın yarısını qara, dumana bürünmüş keçirib; axırda bu qara çadırşəbi atıb gözəl

Rəcəb əl-Aali yellənən kreslosundan atılıb qalxdı. Adəti üzrə günortalar uzanıb gözünün acısını alardı.

Hər məhəllənin dalanı olmalıdır. Məhəllə insan bədəninə bənzəyir. Dalanlar damarları xatırladır.

Səs almanları sehrlədi. Qeyri-ixtiyarı olaraq Əzizə tuşlanmış avtomatlar aşağı düşdü.

Bizim aramızda heç bir şey yoxdur. Buna and içə bilərəm. Ancaq qadına yazığım gəlir.

Müəllifin əvvəlki hekayəsi burada Muxtar müəllim yaşadığı evin həyətinə təzəcə girmişdi ki, cardağın

Gəldim kədərinə şərik çıxmağa Bu kəndin yamyaşil yamacı vardı, Bu kəndin yüz ildi çayı axırdı.

Saat on ikini vururdu. Məktəbin qapısı açıldı və oradan dəcəl uşaqlardan ibarət dəstə tez çıxmaq üçün

Günlərin bir günü “Ömür qısadır, 9-6 işləməkdənsə, həyatdan zövq alın” söhbətlərinin güclü dalğası məni