YAĞMA YAĞIŞ
Bu bizim məmləkətə birdə çaşıb, yağma yağış,
Qəzəbin tutdusa çox, yerdə daşıb yağma, yağış.
Limiti basdalayıb, normanı keçdin daha çox,
Qədərindən o tərəf bəndin aşıb, yağma, yağış.
Kasıbın qaldığı mənzil qarışıb seldə gedib,
Rəhim et, dur! Bizə qəddar yanaşıb yağma, yağış.
Qara millət ölür, onsuz da əcəl yoldaşıdır,
Boğazından yekə kəndir dolaşıb, yağma, yağış.
Kəsilib dırnağı yoxdur, qaşımaqçün qoturun,
Hələ bir kürkünə bitlər daraşıb, yağma, yağış.
«Nəmənə» şey ki bu, getməz işi düzgün kasıbın,
Yığılıb üstünə bayquş ulaşıb, yağma, yağış.
Var haramxor nə qədər, tapdalayıb haqqı yeyən,
Yetimin hissinə möhkəm sataşıb, yağma, yağış.
Təmizə çıxmayacaq, lap gecə-gündüz yağasan,
Neçə vicdansıza çirkab bulaşıb, yağma, yağış.
Sənə Ceyhun dediyi sözdən əcəb incimisən,
Mənə sən meydan açıb, gəl savaşıb, yağma, yağış.
YAŞAYIRAM
Kölgə kimi sürünürəm,
Yavaş-yavaş yaşayıram.
Həyatla «barışım» deyə,
Odlu savaş yaşayıram.
Dərdimə səssiz gülürəm,
Nə çəkirəm mən bilirəm,
Hər gün ölüb-dirilirəm,
Gözümdə yaş yaşayıram.
Soyuq olub gümanlara,
Düz görünən yalanlara,
Hərdən haqsız olanlara,
Qoşmuram baş yaşayıram.
Bir ayrı ruzigardayam,
Kədərdəyəm-qubardayam,
Diri-diri məzardayam.
Üstümdə daş yaşayıram.
Ömrüm getdi bada mənim,
Düşdü qəlbim oda mənim,
Qismətimdir bu da mənim,
Öləydim kaş… Yaşayıram…
Dəysə mənə yüz belə ox,
Qorxum özümdən yana yox,
Sevdiklərim üçün az-çox,
Qorxu-təlaş yaşayıram.
