(Şəhid Milli Qəhrəman, Azərbaycan Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin mayoru Samid Gülağa oğlu İmanova ithaf olunur. Müəllifdən.)
Mənim öz yurdumda doğulmuşdu o,
Şərəfdən, qeyrətdən yoğrulmuşdu o.
Bir halal ocağın oğluydu Samid,
Vətənə, xalqına bağlıydı Samid.
Fərqliydi hər işdə, hər əməlində,
«Vətən», «bayraq» sözü bitmiş dilində.
Samid seçilirdi uşaq vaxtından,
Dilinə gəlməzdi heç zaman yalan.
Bütün yanlışlara qoymuşdu yasaq,
Riyadan, hiylədən uzaqdı, uzaq.
Təlim-tərbiyəsi gözəl, nizamlı,
Həm dərs əlaçısı, həm intizamlı.
Evdə ata-ana məmnun olurdu,
Məktəbdə müəllim razı qalırdı.
Ağlı, əməliylə keçmişdi önə,
Kimsə rast olmadı kiçik səhvinə.
Samid məktəbliydi, kiçikdi onda,
Vətənə sevgisi böyükdü canda.
İyirmi beş yanvar, doxsanıncı il,
Gəldi Neftçalaya əsgərlər qəfil…
Gülləbaran etdi sovet tankları,
Məqsədi əzməkdi mərd insanları.
Düşmən üzərinə gəlirmiş kimi
Qorxutmaq istədi xalqı, ölkəmi.
Azadlıq istəyən gənclər, cəmiyyət,
Hədəfə gəlmişdi günahsız millət.
Dağılmaqda olan imperializm
“Müstəqillik” sözün etmirdi həzm.
“Ektrimist” adını qoydular həmən,
Ağır yara aldıq həmin gecədən.
Sovet işğalından qurtulmaq üçün
Neçə şəhid verdi Neftçalam o gün.
Həbsə göndərildi cəsur oğullar,
Moskva dərc etdi yeni nağıllar.
Sovet ordusunun düşmən rəftarı
Məyus etdi aqil, mərd insanları.
Açıldı iç üzü “böyük qardaşın”,
Riyakar “dostluğun”, saxta “yoldaşın”.
Faydası yox idi güc, əsarətin,
Oyanmış xalqları qorxutmaq çətin!
Həbslər, ölümlər də keçmədi işə,
“Kommunist qatillər” düşdü təşvişə.
Böyük imperiya çökdü, dağıldı,
Yerində suveren ölkələr qaldı.
Samid məktəbliydi, kiçikdi onda,
Vətənə sevgisi böyükdü canda.
Görürdü böyüklər əsəbi, qızğın,
O kiçik qəlbinə düşmüşdü yanğın.
GÜCLÜ XTQ-NİN SIRALARINDA
Vermişdi qərarın balaca oğlan,
“Hərbçi olacağam böyüyən zaman!”.
Dərslərin hər zaman öyrəndi, bildi,
Məktəbdən məzunluq yaşına gəldi.
Fikrində sabitdi Samid, təbii,
Seçdi qətiyyətlə hərbi məktəbi.
İnadla öyrəndi hərbin sirlərin,
Ağlı çox itiydi, zəkası dərin.
Bütün zorluqlara sinə gərirdi,
Bu yol çətin yoldur, yaxşı bilirdi.
Samid sınaqlardan keçdi üzüağ,
Qırmızı diplomla bitirdi qoçaq.
2004 idi, iyun ayında,
Güclü XTQ-nin sıralarında
Samid polad kimi bərkidi, bişdi,
Ən yüksək məqamı qət eləmişdi.
Vəzifə pilləsin tək-tək qalxaraq
Çətin sınaqlardan çıxdı üzüağ.
İşi, əməliylə nüfuz qazandı,
Vətənə xidmətdi ən böyük andı!
Rəhbərlik Samidə inandığına
Mühafizə işin tapşırdı ona.
Əzmi, hünəriylə seçilmişdi o,
Elə bil qeyrətdən biçilmişdi o!
Fəqət düşündükcə torpağın əsir,
Qəzəb bıçaq kimi bağrını kəsir.
Azad etmək üçün doğma torpağın,
Silmək lazım gəlir düşmən ayağın.
Hərbin sirlərinə vaqif olurdu,
Nə gecə, nə gündüz dincin alırdı.
Ağır təlimlərə gedirdi mərdim,
Bir an unutmurdu Vətənin dərdin.
Dilləri öyrənir hərblə yanaşı,
Qüsursuz işiylə ucalmış başı.
Türkiyə, Pakistan, Rumıniyada,
Olmuş İsveçrədə təlim-kurslarda.
2014-ün avqust ayında,
Qarabağ düzünün isti yayında
Düşmən təxribatlar törədir yenə,
Girmiş sərhədlərin dərinliyinə.
Orduda Samidə böyük inam var,
Üzün ağ edirdi çətin sınaqlar.
Kəşfiyyat işinin mahir ustası,
Heç vaxt olmamışdı kiçik xətası.
Tapşırıq verildi: “Hazırlıq görün,
Yağının layiqli cavabın verin!”
Dinlədi rəisi Samid komandir,
Seçərək topladı dəstəsin bir-bir.
Az sayda igidi yığıb başına,
Duz qatdı düşmənin şirin aşına,
Qayatək, poladtək igid cavanlar,
Yüz-yüz mərd içindən seçilmiş canlar.
Mərdlər mat qoyurdu görən insanı,
Sanki poladdandır, daşdandır canı.
Torpaqçün cihadı seçən igidlər,
Haqsıza haqq dərsi keçən igidlər!
Samid komandirdən alıb təlimin,
Örnək etmişdilər Mübariz əzmin
Kişilik andını içən igidlər,
Düşməni məhv edib biçən igidlər!
Böyük bir millətin qeyrət simvolu
Ərənlər tutmuşlar intiqam yolu.
Yağının quyusun qazan igidlər,
Hərbin dastanını yazan igidlər!
Mahir hərbiçiydi mayor İmanov,
Yağıya tor qurdu, düşmən oldu ov!
Ağlı, cəsarəti, mərd əməliylə
Düşməni çaşdırıb qururdu tələ.
Dağıtdı düşmənin böyük dəstəsin,
Ənamı hazırdı bu gözəl işin.
Döyüşdən zəfərlə döndü geriyə,
Ali baş komandan verdi hədiyyə.
Gözəl qol saatı mükafat aldı.
Gün-gündən Samidin başı ucaldı.
MAYOR SAMİD — ATA SAMİD
Yolunu gözləyir balaca Fidan,
O da sevgi, ülfət umur atadan.
Samid məsul işdən dönüncə evə,
Özün həsr edirdi məsum körpəyə.
Əsla hiss etdirməz yorğunluğunu,
Xanımı duymazdı durğunluğunu.
Ağır döyüşlərdən dönəndə, hətta
Əylənir qızıyla bəxtəvər ata.
Qürurla danışır xanımı Badam,
“Qızını görüncə o ciddi adam
Elə dəyişirdi, xoşbəxt olurdu,
Onu görən hər kəs lap mat qalırdı.
Sevincdən üzündə açırdı güllər,
O ciddi Samiddən qalmırdı əsər.
Uşaqla bir anda uşaq olurdu,
Qızımın səs-küyü lap çoxalırdı.
Hərbidə durumu soruşsa kimsə,
İş haqda bir kəlmə deməzdi bizə.
Duyurdum işinin məsuliyyətin,
Oxuyurdum onun fikrin, niyyətin.
Öz yolun sevərək seçmişdi yarım,
O həm yar-yoldaşım, həm iftixarım!
Bir səhər o mənə danışdı röya:
“Böyük bir oğlum var, nər kimi guya…
Döyüşür yanımda, çiyin-çiyinə,
Keçir cəngavərtək hər kəsdən önə.
Güclü-qüvvətlidir, qoruyur məni,
Vuruşur aslantək, qırır düşməni.
Qəlbim dağa döndü, həqiqət sandım,
Necə oldu bilməm, qəfil oyandım”.
Dedim; hifz edəcək səni Yaradan,
Qoy xeyrə yozulsun sənin bu röyan.
2015 də çatınca başa,
Sevincim, kədərim gəlirmiş qoşa…”
QARABAĞ ZƏFƏRİNDƏN MÜJDƏ
GƏTİRƏN APREL DÖYÜŞLƏRİ
2016 təzəcə girib,
Təbiət hər yana ağ örpək sərib.
Bayırda şaxta, qar hakimdi hələ,
Fevraldır, hökm edir balaca çillə.
Samidə xoş müjdə verdi yaradan:
Həyata göz açdı övladı Turan.
Yayıldı evlərə çağanın səsi,
Yığıldı şənliyə nənə, bibisi.
Təbrikə gəlirdi qohumlar, yadlar,
Samidin qəlbində bir arzusu var:
“Mən qurban demişəm canı Vətənə,
Nəsib olacaqsa şəhidlik mənə,
Həm oğlum, həm qızım aqil böyüsün,
Adımla fəxr edib kamil böyüsün!”
Düşmən təxribatlar törədir tez-tez,
Pozur atəşkəsi hər gecə-gündüz.
Rəşadətli ordum güclənmiş, sərvaxt,
Samidtək igidlər keşikdə hər vaxt.
Kəşfiyyat xəbəri alan qoçaqlar
Bilirlər cəbhədə bir həyəcan var.
Əlavə qüvvələr gətirir düşmən,
Atəşkəs pozulur əks mövqedən.
Tutulur atəşə mülki əhali,
Düşmənin məramı, niyyəti bəlli.
Özü gəlmə olan yağılar, yanlar,
Torpaq sahibinə qənim çıxanlar,
İxtişaş törədir, təxribat salır,
Qarət etmək hirsi artır, çoxalır.
Ordu rəhbərliyi verdi qərarın,
“Kəsin yağıların gələn yolların.
Qoy alsın işğalçı ağır cəzasın,
Zəfər tarixini bu gündən yazın!”
Ordum şücaətlə döyüşə girdi,
Düşmənin layiqli cavabın verdi!
İşğalçıya güclü qəzəbi, kini,
Birə-beş artırmış dəyanətini.
Güc-qüvvət dolubdur biləklərinə,
Ürəyi sığışmır sanki köksünə…
Güllə yağışının altında, aman,
Döyüşür igidlər neçə cinahdan.
“Üstünlük bizdədir! İrəli, mərdlər!
Sizdən gözləyirəm qələbə, zəfər!”
Çox qızğın, dəhşətli döyüşlər gedir,
Ağır yaralanmış Samid komandir…
Onun yardımına yetişdi dostlar,
Mayor qətiyyətlə verdi son qərar:
«Məni yox, giziri aparın indi,
Onun yaraları daha dərindir”.
Naəlac qalınca igid dostları,
Giziri apardı arxaya sarı.
O yerdə olsa da böyük təhlükə,
Döndülər, mayoru taparıq bəlkə…
Ətrafı çox gəzib, izləsələr də,
Samiddən bir əsər yoxdu o yerdə.
Döyüş yoldaşları tapmadı onu,
Sanki möcüzəydi bu işin sonu.
Yaralı komandir bir az süründü,
Gözünə hər tərəf duman göründü.
Şəhidlik müjdəsin almışdı mərdim,
Əsir düşməməkdi yeganə dərdi.
Düşündü, ətrafda yağılar gəzir,
Çəkib silahını tutmuşdu hazır.
Sürünmək, ağrılar Samidi yordu,
Gecənin sərt mehi üzünə vurdu.
CƏNNƏTLƏ MÜJDƏLƏNƏN QƏHRƏMAN
Birdən ani yuxu apardı onu,
Sanki reallıqdan qopardı onu…
Gördü ağ at üstə gəlir bir cavan,
Sanki Koroğludur, igid, pəhləvan.
Çatıb qarşısında düşdü atından,
Samid gördü gənci daha yaxından:
“Ay aman, bu sənsən, balaca Turan?
Maşallah! Nə böyük igid olmusan!?”
Oğlan dedi: «Ata, tez qalx, aparım,
Səni düşmənlərdən alım, qoparım.
Məni çağırdılar, atan dardadır,
Cənnətə tez çatdır, yeri ordadır!”.
Sevincdən Samidin ruhu oldu şad!
Dedi: «Üzün daim ağ olsun, övlad!
Qismətim şəhidlik, son yerim cənnət!
Anan, bacın, hər kəs sənə əmanət!”
Rahat gözün yumdu bizim qəhrəman,
Behişti bəxş etdi ona Yaradan!
Ağır döyüşlərdə əzildi düşmən,
Qovuldu yağılar Lələtəpədən,
Suqovuşan, Talış yüksəklikləri,
Namərd dığaların əzilən yeri.
Düşmən gözləmirdi belə əks-həmlə,
Gülə-gülə gəlib qayıtdı qəmlə.
Aprel döyüşləri tarixə düşdü,
Erməni bu gücü gözləməmişdi.
Böyük Qələbəyə hazırdı ordum!
Zəfər gözləyirdi torpağım, yurdum!
SON
