Baxıram yoxluğun qara üzünə…
Deyən, var olmaqdan daha keçibdir!
Baxıram yoxluğun qara üzünə.
Tanrımı bu bəxti bizə seçibdir?
Dərd verib, elə bil baxıb üzünə!
Dil verib arxadan danışmaq üçün-
Cansız kölgələrə qılınc çəkirik!
Bir maraq xətrinə yanaşmaq üçün-
Min dona giririk, min dil tökürük…
De, nəyi itirib-nəyə ağlarıq?
Bəlalı başımız özgə əldədir…
Ağrımaz qafaya dəsmal bağlarıq,
Həpimiz-göpumuz, hünər dildədir!
Bir ocaq ol
Tapmacasan, sirr düyünlü,
Açmasında ağıl gücşüz!
Doğulmuşuq qaragünlü,
Dərkdə zehin mağıl, gücsüz!
Sev dedilər surətini;
Göz görməsə könül sevməz.
Göstər mənə qüdrətini,
Bir ocaq ol, odu sönməz!
Qəlbimə gəl, yoxluq yorub,
Səhralıqdır ürək — boşdur.
Başım üstə Adın durub,
Amma, könül evim boşdur!
Korlaşırıq
Yüz ayağın izi düşən
Cəhlim yoldan çəkinmişəm.
Yüz il susan dost dilindən-
bir salama diksinmişəm!
Dosluğu da bir tikədə,
Bir doyumluq loxmalıqdır.
Kim deyir ki, bir bətindən
Doğulmaq da doğmalıqdır?
Hansı səsə qulaq verib,
Hansı səsə kar oluruq?!
Ətək tutan əli kəsib,
Göz yumuruq, kor oluruq!..
***
Könlümün ağrısı vaxtı lənğidir,
İlişib anlara Zaman, ləng gedir…
Bir mələk əlini çəkib sinəmə,
Ağrımı mumladıb, boğub, səngidir!
