OLMAZ
Özündən kiçiyi işə buyurma,
Sözün yerə düşər, heç miqdar olmaz.
Hər nə ki kar görsən öz əlinlə gör,
İnsan öz işində cəfakar olmaz.
Özündən böyüyün saxla yolunu,
Düşən yerdə soruş ərzi-halını,
Amanat-amanat qonşu malını,
Qonşu yox istəyən özü var olmaz.
Soruşun, qul Abbas, halın necədir?
Gündüzlərim ay qaranlıq gecədir,
Sərv ağacı hər ağacdan ucadır,
Əsli qıtdı, budağında bar olmaz.
YANDIRAR
Bəd övladı əzəl başdan tanıram,
Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
Səhər durar ar-namusu gözləməz,
Suyu tökər öz ocağın söndürər.
Ulğun cuşa gəlməz, köpük yağ olmaz,
Söyüd bar gətirməz, bağça, bağ olmaz,
Tozluq təpə olmaz, küllük dağ olmaz,
Yel əsəndə alçaqlara endirər.
Abbas bu sözləri deyər sərindən,
Arxı vurun, suyu gəlsin dərindən,
Söz bir olsa dağ oynadar yerindən,
El bir olsa zərbi kərən sındırar.
BƏYƏNMƏZ
Ay həzarat, bir zamana gəlibdi,
Ala qarğa şux tərlanı bəyənməz.
Oğullar atanı, qızlar ananı,
Gəlinlər də qaynananı bəyənməz.
Adam var ki, getməyəsən işinə,
Adam var, öyünər, döyər döşünə.
Adam var ki, ayran tapmaz aşına,
Dindirərsən, yağlı nanı bəyənməz.
Adam var, dağları gəzir sərsəri,
Adam var, geyinər pustinən dəri,
Adam var, mərfətdən yoxdu xəbəri,
Adam var, soltanı, xanı bəyənməz.
Adam var, dolanar səhranı, düzü,
Adam var, döşürər gülü, nərgizi,
Adam var, geyməyə tapammaz bezi,
Adam var, al geyər, şalı bəyənməz.
Adam var, çox işlər eylər irada,
Adam var ki, yetə bilməz murada.
Adam var ki, çörək tapmaz dünyada,
Adam var, yağ yeyər, balı bəyənməz.
Adam var ki, adamların naxşıdı,
Adam var ki, anlamazdı, naşıdı.
Adam var ki, heyvan ondan yaxşıdı,
Dindirərsən heç insanı bəyənməz.
Adam var, dəstinə verəsən güllər,
Adam var, gözünə çəkəsən millər,
Tufarqanlı Abbas, başına küllər,
Nə günə qalmısan, qarı bəyənməz.
