Mənim nə qəribə taleyim varmış:
Səni itirmişəm, amma işə bax,
İndi görüşəndə məndən dost-tanış
Səni soruşurlar kefimdən qabaq.
Deyə bilmirəm ki, getdi o günlər,
Susub telefonlar, batır günaha.
O vaxt dediyimiz isti kəlmələr,
Soyuq məftilləri qızdırmır daha.
Elə bil dilsizdir bu küçə, bu tin,
Görən olmayıbdır bu səhər qoşa.
Metrodan çıxarkən üzr istəməkçün,
Sənin ayağını tapdalamışam.
İndi yad olsam da mən sənin üçün,
Bir fikir önündə titrəyir huşum:
Dost-tanış bir yana, qorxuram bir gün
Mən özüm kimdənsə səni soruşum…



