Elsevər Bəydəmir — Gözlərində min illik, bakirə bir kədər var… (şeirlər)

Elsevər Bəydəmir

Digər şeirləri burada

Bəlkə adın qalacaq
Bəlkə adın qalacaq
Keçmişimin süsü tək,
Heç kimin duymadığı
Ürək döyüntüsü tək.
Bir gün gəzdiyin yollar
Yönünü itirəcək,
Beyin qırışlarımda.
Amma dağlardan yellər
Açınca pəncərəmi,
Ətrini gətirəcək
Səhər duruşlarımda.
Sən elə qəbul eylə,
Heç gözləmədim səni.
Nə burnumun ucunda
Göynəmədi hicranın,
Heç özləmədim səni.
Heç pəncərə önündə
Titrəyən əllərimi
Yağışa uzatmadım.
Heç bir gecə mən sənin
Başımı həsrətinə
Yaslayaraq yatmadım.
Elə qəbul eylə ki,
Ürəyim heç yanmadı.
Sən yadıma düşəndə
Nə saatın vuruşu,
Nə zaman dayanmadı.
Haçan köks ötürəndə,
Divarlar titrəmədi.
Quşlar mənim ahımı
Göylərə götürəndə,
Fələklər kükrəmədi.
Amma sən getdin…
Sən gedəli içimdə
Bir qapı qaldı açıq.
Sanki bir ülviyyətin
Hesabı qaldı açıq.
O qapıdan hər gecə
Bir az payız havası,
Bir az ayrılıq dolur.
Bir az sevgi nəvası,
Bir az da sənin səsin…
Ürəyim püryan olur.
Unutmağa çalışdım,
Yaddaşım inad etdi —
Gözlərimdən silinən
İçimdə fəryad etdi.
Bəzən bir hüşyar ətir
Varlığını andırdı,
Bəzən bir həzin mahnı,
Bəzən tanımadığım
Bir qadının gülüşü…
Ürəyimi yandırdı.
Və mən
Həyatın hər anında,
Rənglərin hər tonunda,
Axşamın toranında,
Səhərlərin danında
Səni axtarırmışam.
Anladım ki, sonunda
Özümü yorurmuşam.
Bu sevdamız bəlkə də
Vaxtsız tuş gəldi bizə.
Deyirəm ki, bəlkə də
Belə sevməməliydik,
Uyduq bir-birimizə.
Həyatdı, də neynəyək?
Sən başqa yönə uçdun,
Mən başqa bir küçəyə.
Sən kiməsə qovuşdun,
Mən həsrətli gecəyə.
Aramızda nə qaldı?
Sözüm var deyiləcək —
Bir ömrə sığmayacaq.
Artıq nə yaz gələcək,
Nə də o yaz yağışı
Bizlərə yağmayacaq.
Bir doğumluq o günəş
Ömrümə doğmayacaq.
Əlimdən nə gəlir ki?
Yüz himləsək, cimləsək,
Zaman geri getməz ki!
Səni, məni cəmləsək,
Biz olmağa yetməz ki!
Yalnız adın qalacaq
Bir məktubun sətrində,
Bəlkə yağışdan sonra
Torpağın buğ ətrində,
Bir pəjmürdə qocanın
Küflənmiş xatirində,
Onun xəstə qəlbinin
Ən dəyərli yerində…
Çünki mən bilirəm ki,
Getsə də həyatından,
Bəzi insanlar getmir,
Çıxıb getmir yadından.
Ömürlük gizlənirlər
Hardasa ürəyində…

Səssizliyə toxunma

Səssizliyə toxunma — içimdə gecələr var,

Bir az da yaxınlaşsan, ulduzlar töküləcək.

Bir az da qurcalasan, ağlayacaq dörd divar,

Küçələr ayağımın altından söküləcək.

Əlini çək gecəmdən, gecələr məhrəmimdir,

Qoy qaranlıq gizlətsin gözlərimdə olanı.

Gecələr hisslərimin şahlandığı dəmimdir,

Bir mən, bir Allah bilir ürəyimə dolanı.

 

Həsrətli xatirələr səndən mənə qalanlar,

Tək təsəlli qaynağı, həzin bir qürbət payı.

Gözlərində min illik, bakirə bir kədər var,

Kim baxdı o gözlərə, söylə, məndən savayı?

 

Mən səni sevməmişdim ötəri həvəs kimi,

Məhəbbət sənin üçün adi oyuncaqdımı?

İndi nakam sevginlə ovudursan bəs kimi?

Sevgisiz bir ürəyə ürək vermək haqdımı?!

 

İndi get… amma məndən alma xatirəmizi,

Qoy xəyalın içimdə bir az da nəfəs alsın.

Tale bölüb ayırdı bir yana hərəmizi,

Sənin payın sənindi, mənimki məndə qalsın.

 

Səssizliyə toxunma… mənə sirdaş olmadın,

Hicranlı gecələrdə öz əlim, öz başımdı.

Baxma, vəfasız oldun, yola yoldaş olmadın,

Amma səndən qalanlar ömür gün yoldaşımdı.

 

Son axşamın astanasında

Dönülməz bir axşamın sanki kənarındayam,

Gecikmiş bir karvanın son yolçusu kimiyəm.

Neçə bahar kül olmuş və son baharımdayam,

Çəkirəm hesabımı, özümün hakimiyəm.

 

Nə geri dönən yol var, nə çağıran bir səhər,

Saatlar yorğun-yorğun tıqqıldadır divarı.

Ömür dedikləri də bir ovuc külmüş məgər,

Taleyim səpələyib əsən küləyə sarı.

 

Bir məchul qapı varmış, sonrası əbədiyyət,

Nə açarı bilinmir, nə bəllidir kandarı,

Arxasında naməlum, yeni bir mədəniyyət,

Önümdə bəlkə ömrün axırıncı baharı.

 

Nə daha təsəlliyə sığınmağın yeri yox,

Nə “yenə qayıdaram” yalanına inanmam.

Əgər son gecədirsə, irəli var, geri yox,

Min dəfə aldanmışam, bu son dəmdə aldanmam.

 

Qoy sonuncu bağçada güllər açsın bir başqa,

Al-qırmızı yayılsın qürubum üfüqlərə.

Ya xəstə ürəyinin rəngi boyansın eşqə,

Ya səssizcə uçaram tuba açan yerlərə.

 

Ölümü gözləyərək qarşılamaq iş deyil,

Onu gözəl yaşayıb məğlub eləmək olar.

Ürək son ana qədər sevirsə, vərdiş deyil,

Ölümdən sonraya da ömür əkləmək olar.

 

Əgər həqiqətən də açılmasa sabahım,

Bu gecəni sonuncu möcüzəm biləcəyəm.

Tək ölənə qədər yox, ey sevgili Allahım,

Ölərkən və sonra da tək Səni sevəcəyəm.

Qiymət