Nəfsə hakim olanlar
Qələmim yazdığına heç özüm inanmıram
Yazdıqlarım ütülü, deyiləcək biçimdə…
Şair yaşadığını yazarmı tam?! Sanmıram,
İnsan qəlbi nələri dəfn eləyir içində.
Ruhun duyduqlarını yazsam, dastana bənzər
Oxuyan daş qəlbləri yumşaldar, mum eyləyər.
Vərəqlər də inləyər, çəkər əlimdən həzər,
“Poladmış sənin qəlbin”- çoxu belə söyləyər.
Buludlar ağlayanda qəlbim, ruhum dincəlir,
Köksümün üzərindən çəkilir ağır duman.
Haqsızlıqlar görəndə kədər bağrımı dəlir,
Gücüm yetərsiz deyə, mənə dar gəlir cahan.
Tanrım! Öz qüdrətinlə tiranları məhv elə!
Yaşasın yer üzündə yalnız rahim olanlar.
Xəlq etdiyin bəşərin günahını əhv elə,
Dünyanı abad etsin nəfsə hakim olanlar!
Satqında vəfa arama
Ocağın başında ilan bəsləsən,
Bir gün dadacaqsan ağu zəhrindən
Çünki ilandı o, xisləti çalmaq,
Belə yaranıbdı bina qədimdən.
Xainə yüz il də yaxşılıq etsən,
Quyu qazmaq bir an çıxmaz fikrindən,
Bir fürsət axtarar, məqam gözləyər,
Səni vurmaq üçün zəif yerindən.
Acgözə tapşırsan anbar, xəzinə,
Görünməz etibar, inam gözünə,
Elə mənimsəyər, tarimar edər
Peşiman olarsan vurub dizinə.
Yaxşını, yamanı vaxtında tanı,
Əməlindən duyub, öyrən insanı,
Satqında arama sədaqət, vəfa
Düz olur mərdlərin əhdi, imanı.
Danışaq
Qorxusu yox igidin, hər sözü aşkara deyər,
Doğruya yoxdu zaval, nədən ki, xəlvət danışaq?!
Kəsmə gəl mərd adamın doğru dilin, haqlı sözün,
Dinlə bir, gör nə deyir, vermə əziyyət, danışaq.
Dərdləri dinləməsən, bəs necə dərman edəsən?
Müşkülün həlli üçün gərəkdi cürət, danışaq.
Danışıb çarə qılır, aqil adamlar düyünə,
Düyünü çözməyə gəl, sən elə niyyət, danışaq.
Neçə yol söyləmisən, «millətimin mən quluyam»
Verdiyin vədlərinə etmə xəyanət, danışaq.
Tapmasa hər kim əgər, öz xalqına sevgi dilin,
Yazılar taleyinə əzablı möhnət, danışaq.
Su çıxarsa boğaza, bax, o, zaman gec olacaq,
Gərəyi indi düşün, lap elə minnət, danışaq.
