Arzu Kazımqızı Nehrəmli -Ruhumda sevgi var, dilimdə öyüd…- şeirlər

Ədəbiyyat

Hər səhər dərdimlə salamlaşırıq

 

Dərələr keçirik, dağlar aşırıq,

Deyəsən yol aşa bilmirik axı…

Hər səhər dərdimlə salamlaşırıq,

Niyə sağollaşa bilmirik axı…

 

Mənzilə yetməyən iz böyüdürəm,

Ruhumda sevgi var, dilimdə öyüd.

İllərdir bir yetim qız böyüdürəm.

Gəl görüm, indi də yetim dərd böyüt…

 

Dərdin də dərdinə yanası mənəm,

Çətin ki, ürəyim ondan daşına…

İllərdir bu dərdin anası mənəm,

İndi necə qöyum başlı-başına…

 

Dərd haray qoparır hayana baxsaq,

Nə gördük dünyanın gəlhagəlindən…

Hərəmiz bir dərdi yolda buraxsaq,

Dünyanı kim alar dərdin əlindən…

 

Gəlmişəm

 

İtiyimi yerdə gəzmək əbəsdi,

Mən göylərin sorağına gəlmişəm.

Bura bəxtin kənarıdır, deyəsən,

Ömrü üzüb qırağına gəlmişəm.

 

Vida haqqı gözlərimə qondumu,

Çəkilməlim birdi, beşdi, ondumu…

Heç bilmirəm gəldiyim yer sondumu,

Qismətin ağ varağına gəlmişəm.

 

İtirmişəm ömrün sənli payını,

İtirmərəm bəxtin haqqı-sayını.

Sən Arzunun harayını, hayını,

Duyursanmı… marağına gəlmişəm.

 

İçində kişilik haqqı üşüyür

(gül satan kişiyə)

 

Alveri baş tutmur gül bazarında,

Alqısı üşüyür, satqı üşüyür.

Bürünüb dumana yol kənarında,

İçində kişilik haqqı üşüyür.

 

Geydiyi pencəyi əyninə böyük,

Azı on-on beş il yaşı da vardır.

Bəlkə sahibindən yorulmuş pencək,

Alanda əyninə gödəkdi, dardı.

 

Gələndə ümiddən arzusu boyda,

Çiçəklər basdırıb, bağ da qurmuşdu.

Bəlkə də, bu kişi gülləri kimi,

Yaddan çıxarılıb, unudulmuşdur.

 

Bu donuq səhnəni söz də aşammır,

Ümidlər qınağa pərəstiş olur.

Bir kişi həyatla hesablaşammır,

Çiçəklər ehtiyac əlində solur.

 

Qınayır gülləri günahkar kimi,

Onlardan inciyib, özündən dönür.

Güllər də talehsiz bu kişi kimi,

Yaşaya bilməyir gül kimi ömür.

 

Alveri baş tutmur gül bazarında,

Alqısı üşüyür, satqı üşüyür.

Bir kişi dayanıb yol kənarında,

İçində kişilik haqqı üşüyür.

 

Düşən axşamı görmüşəm

 

Hər gün bir az da itirən,

Ömrü, yaşamı görmüşəm.

Yandıqca zülmət gətirən,

Yanan ağ şamı görmüşəm.

 

Hələ də soraq yox yardan,

Gəlib dayanmışam harda…

Taleyim göy səmalarda

Dəydi daşamı… Görmüşəm.

 

Arzuyam, dərd qucağında,

Bir ağ günün sorağında,

Günün günorta çağında,

Düşən axşamı görmüşəm.

 

Cənazəm kəfən dağıdır

 

Dərd yüküm boyumdan uca,

Çəkdikcə, çəkdim doyunca,

Bəs deyilmiş hələ bunca,

Biri də yoldadır gəlir.

 

Bu da bir ömür çağıdır,

Çöl cənnət, içim ağıdır,

Cənazəm kəfən dağıdır,

Ruhumsa bal dadır gəlir.

 

Arzunun bitmiş dözümü,

Dərdlərinin yox çözümü,

Çalışıb özü özünü,

Bir sözlə, aldadır gəlir.

 

Havadan ayrılıq qoxusu gəlir

 

Günün naz-neməti, bəhəri dilxor,

Sevinci pərişan, kədəri dilxor,

Sübhü çaşbaş qalıb, səhəri dilxor,

Yorğun sabahların yuxusu gəlir.

 

Səssizlik hay çəkir, haray görünür,

Son ümid qətlinə qərar görünür,

Nə ulduz sayrışır, nə ay görünür,

Üstümə gecənin ağrısı gəlir.

 

Könlüm bulaşımmı günah-suçamı,

Arzuda buna tab, buna güc hanı?

Ümidim,  dur, bağla qapı-bacanı,

Havadan ayrılıq qoxusu gəlir.

 

Tələsirəm

 

Hələ də bilmirəm, ömrün sonuna,

Mən niyə bu qədər çox tələsirəm.

Yaşamaq bu qədər əzablı imiş,

Yoxsa qalmamışdı vaxt, tələsirəm.

 

Hələ də içimdə nisgilim yatır,

Günəş avazıyıb, buludu qatı…

Dördnala çapırdı nahaqqın atı,

Ortada qalmışdı haqq, tələsirəm.

 

Bəlkə də bəndiydim himə, çatmışam,

Bəlkə də imana, dinə çatmışam…

Arzuyam, yürüyüb sənə çatmışam,

Cənnət qapısına bax, tələsirəm.

 

Günlər

 

Hanı ömrün ilk baharı,

Əriməyir qışı qarı,

Könlümdəki duyğuları

Döyüb, ağrıdırsız, günlər.

 

Dönməz geri üzü dönük,

Kül altda ocağım sönük.

Sinəm altda bölük-bölük

Qəlbimsiz, bağrımsız, günlər.

 

Tuşam dərd adlı əhvala,

Saldız məni haldan-hala,

Nə qoyduz ki, nəyim qala,

Talançı, oğrusuz, günlər.

 

Saya-saya günü, ayı,

Tapammadım haqqı, sayı,

Daha deyin ömrüm boyu

Azarsız, qarğısız , günlər.

 

Arzu, ümidlər dərində,

Yaxın durmur əcəlində,

Yalan sənsən dərd əlində,

Siz gerçək, doğrusuz günlər.

 

Minillikdir ürəyim

 

Qoy fırlasın başını,

Yola çəkmə naşını,

Atıb sevgi daşını,

Sakit, dincdir ürəyim.

 

Nə tən gəlir, nə sirdaş,

Sevgisi köhnə, nimdaş,

Olub tarixi yaddaş,

Minillikdir ürəyim.

 

Çətin ki, dönə haqqa,

Nazın unudub hətta,

İstisi torpaq altda,

Sərinlikdir ürəyim.

 

Yuxularım çin olur

 

Ümidim boyda böyümüşəm.

Sarı saçlarımı

vaxtından əvvəl alan bəyazlıq

zamanına dönmək istəyir.

Fikirlərim alışmış gecənin

ulduzları kimidir.

Xoşbəxtliyim üçün hər şey,

uşaqlığım belə lap yaxındadır.

Atam-anam qədər qayğıkeş,

dili dualı, əli tumarlı

söyüd ağacı da mənimlədir.

Ümidim boyda böyümüşəm,

Yuxularım çin olur axı…

Ayağım altında

qaynayan bulaqla dərdləşir,

əyilib dupduru suyundan bir qab

doldurmaq istəyirəm ki,

süd satan gəlin qapımızı

zərif əlləriylə ehtiyacı qədər yumruqlayır.

Evdə olduğumun sevincini büruzə verən

baxışlar altında qabım südlə dolur.

Bu gün ümidim boyda böyümüşəm.

Siz də gördünüz ki,

Yuxularım çin olur.

 

Doymuşam

 

Eh gəncliyim,

Səndən uzağa getmək istəmirəm,

Amma mənə heç nə kömək etmir,

Yepyenicə şeir qatı açıram,

İçində qat salmış ləziz xatirələr,

Doğma, əziz xatirələr,

Çox bərəkətlisiniz.

Sizi hər gün xərcləyirəm,

Bəziniz dadımlıq,

Bəzinizdənsə,

xirtdəyəcən doymuşam.

Qiymət