Ayaz Arabaçı

Ehtiyacı var Dərd əkib, dərd doğan adamlar üçün, Nə ata, nə ana ehtiyacı var. İndi bu torpağın, indi

Şeirləri burada Gözləyəcəyəm Tələsmə gələndə ağır-ağır gəl, Nalədə, fəryadda gözləyəcəyəm. Bu eşqi hələ

Şeirləri burada Dilənir Göyün nəyi var ki, nə versin ona, Yalvarıb əl açır göyə, dilənir, İnsanlıq-adamlıq

Şeirləri burada Bir də ayıldıq ki… İllərdi ayrılıb öz ruhumuzdan Min ağac uzağa atılan daşıq.

Keçmir   Hələ «çəkic»lərdə ilişib qalıb, Çoxu «oraq»lardan o yana keçmir.

Yada sal   Qırov tutub saqqalımı-saçımı, Üşüyürəm apar məni oda sal. Bilirsən ki,iyrənirəm çiy ətdən

Danışaq Aşıq qardaş, acqarına nə qədər, Bu torpağa məhəbbətdən danışaq. Acımızdan gözümüzə su enib, Gəl

Gedir bir əbədi sükuta sarı   Bir az rəngi solmuş, yaşıla çalan, Köhnə yun şalına bürünüb gedir.

Yaşayırıq hələ ki   Keçib getdi ömrümüz gündə bir qaçaqovda, Bir gün istidə yandıq, bir gün qarda-qırovda

Sən də ordaymışsan bəxt yazılanda