Eyvaz Zeynalov

(Əsərləri burada) Uzanıb televizora baxırdı. Əl telefonu ilə danışan arvadının birdən həyəcanlandığını

(Əsərləri burada) Əmisinin öldüyünü ikinci gün axşamtərəfi kənddən cib telefonu ilə zəng vurub xəbər verdilər.

Ədhəm krantda yaxşı-yaxşı yuyundu. Başını qaldıranda yanında qəşəng bir qızın dayandığını gördü.

(Əsərləri burada) «Matım-qutum qurudu. Dedim, nə söz, nə filan? Bu da yaxşılığımın əvəzidi?

(Əsərləri burada) Elmanın atası erkən rəhmətə getmiş, kiçik bacısı ilə anasının ümidinə qalmışdı.

- Bura nahaq papaq atdıq. Bir gör nə qoyublar.- Yəqin kasıbdılar...

Ədhəm krantda yaxşı-yaxşı yuyundu. Başını qaldıranda yanında qəşəng bir qızın dayandığını gördü.

(Əsərləri burada) Oliqarx Əlişin qardaşı biznesmen Vəlişin oğlunun ad günü idi. Adına layiq dəm-dəsgahlı

Yох, insаn göz qırpımındа, birdəncə ölüb itmür. Nə bilim, bəlkə hеç ölmür...

(Əsərləri burada) Nayman-Ana: “Jolaman! Yadına sal kim­lərdənsən, kimin oğlusan?..”  Ç. Aytmatov