Ədəbiyyat

Səhər yuxudan duranda başı ağrıyırdı həmişə. Hər səhər gözünü açanda onu daha bir mənasız, yeknəsəq günün

DƏNİZ, GÖY, MƏHƏBBƏT Dənizi hədiyyə verirəm sənə… Mən dedim, sən baxdın, sən gülümsədin.

Yatanları yuxudan oyatmaq vəzifəsini həyətdəki qəfəsə salınmış tutuquşu öz boynuna götürmüşdü.

SƏNİ UNUTSAM… Mən səni unuda bilmirəm axı, Unutsam, nələri unudam gərək, Göylərə baxmışıq aylı

Səhər hava işıqlanmamış Bakıdan çıxan təyyarə İstanbula endi. İki xanım, iki kişi Amsterdama “Qloballaşma

        Müəllifin əvvəlki hekayəsi burada Var-dövləti yerə-göyə sığmayan müdrik və ağıllı bir hökmdarın

Yalvarma Könül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarma! Nə e’tibar ona, bi’etibarə, yalvarma! Darıxma, yaxşı-yaman

Səhər yuxusunun şirin vədəsində sol böyrünə, elə bil, xəncər soxdular. Diksinib ayıldığında, gözləri

Bibimgilə nə vaxt gedirəm, əri Xanbala dayı köhnə qırıq bir radionun üstündə əlləşir. Özü də necə?

Nəcib Məhfuz-Ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı Zir-zibilli bu böyük həyətdə cəmi bircə palma ağacı