Ədəbiyyat

SƏNİ UNUTSAM… Mən səni unuda bilmirəm axı, Unutsam, nələri unudam gərək, Göylərə baxmışıq aylı

Səhər hava işıqlanmamış Bakıdan çıxan təyyarə İstanbula endi. İki xanım, iki kişi Amsterdama “Qloballaşma

        Müəllifin əvvəlki hekayəsi burada Var-dövləti yerə-göyə sığmayan müdrik və ağıllı bir hökmdarın

Yalvarma Könül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarma! Nə e’tibar ona, bi’etibarə, yalvarma! Darıxma, yaxşı-yaman

Səhər yuxusunun şirin vədəsində sol böyrünə, elə bil, xəncər soxdular. Diksinib ayıldığında, gözləri

Bibimgilə nə vaxt gedirəm, əri Xanbala dayı köhnə qırıq bir radionun üstündə əlləşir. Özü də necə?

Nəcib Məhfuz-Ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı Zir-zibilli bu böyük həyətdə cəmi bircə palma ağacı

Babam bir gün mal nobatından qayıdanda gödəkçəsinin cibindən bir balaca dovşan çıxarıb mənə verdi.

Hər məhəllənin dalanı olmalıdır. Məhəllə insan bədəninə bənzəyir. Dalanlar damarları xatırladır.

Qız pəncərə arxasında oturub gecənin küçəni necə fəth etdiyinə baxırdı. Başını pərdəyə söykəyəndə burnu