Ədəbiyyat

Baxıram yoxluğun qara üzünə…   Deyən, var olmaqdan daha keçibdir! Baxıram yoxluğun qara üzünə.

… Oturmuşdu, daha doğrusu, yayxınmışdı stula. Yorğun görünürdü. Elə bil biçindən gəlmişdi. Kök adam

ÜRƏK YERİNƏ   Səni Allahımın əlindən alıb Asaram sinəmdən ürək yerinə. Bu eşq soyumasın deyərəm

Poema Müəllifdən: Poemanın motivi həyatda baş verən yanlışlıqların, səhvlərin ağır nəticələrə səbəb olduğunu

— Ay qız, mənim qol saatım hardadır? Gecə yatanda tumbanın üstünə qoymuşdum. Sinan sübh tezdən

Mən əvvəllər elə bilirdim həyasız və sırtıq küləklərinə, dingiş müğənlilərinə az-çox bələd olduğum Bakını

Aləm dağılırdı. İsti otaqda oturub tənbəl-tənbəl bayırdakı qara, şaxtaya, çovğuna baxaraq o, belə düşünürdü

Bəlkə Həyat — qədəh hər insanın əlində, Saqisi var — bir gün qəflətdən gələr. Heç bilmədən içər

Telefonda özünü Əlyazmalar arxivinin şöbə müdiri kimi təqdim edən Zahir müəllim Vahidə dedi ki, 1919-cu

“Şəhərimizin ortasından çay axırdı” – cavanlar yuxulu yurdu yad adama belə öyürdü. “Oba əzəldən elə çay